خلافت و امامت
خلافت به معني نمايندگي است و امامت به معني رهبري.
خليفه خداي تعالي در زمين حضرت آدمu بود: ﴿وَإِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلائِكَةِ إِنِّي جَاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً﴾ (يادآور وقتي كه پروردگارت فرشتگان را گفت: همانا من قرار مي دهم در سرزمين خليفه اي را)[1].
تمام پيغمبران بطور مستقيم و جانشينان به حق ايشان كه وارثان علم و حكمت و رسالت آنها مي باشد خلفاء و نمايندگان خداي تبارك و تعالي هستند كه اراده او را در سرزمين به اجرا در آوردند و عدل و قسط را ميزان و معيار قرار دهند چنان كه خداي تعالي در اين مورد به حضرت داود خطاب صريح دارد: ﴿يَا دَاوُدُ إِنَّا جَعَلْنَاكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ﴾: (اي داود ما تو را نماينده خود در زمين قرار داديم پس در بين مردم به حق حكم نما)[2].
جميع اهل حل و عقد اسلام به او بيعت نمودندي به اكرام
علي با رتبه ي عز و شرافت نشستي بر سر تخت خلافت
علي نعم الولي صاحب معالم از او گشتي منور قلب سالم
علي پاكيزه و پاكيزه اخلاق به مردي فرد بود از روي آفاق
قريشي، هاشمي، عالي نسب بود وليد خاندان خوش حسب بود
علي ده ساله بودي وقت عصمت كه وحي آمد به شاه عالي همت
ز معصومان علي اول بشر بود به نيل نور ايمان خوش ثمر بود
علي در مكه تا اوقات هجرت ملازم بود دائم نزد حضرت
شب هجرت فداكارانه آمد به رختخواب آن جانانه آمد
علي (من كنت مولاه) به جايش (فمولاه علي) شد جزايش
پس از هجرت به ميدان مواخات برادر بود با سردار سادات
به علم نحو دين را حفظ فرمود جميع قاريان را كرد مسعود
به علم و حلم و اوصاف جميلش بسي كم بود در دنيا مثيلش
ز خدمتهاي برجسته به ياران نبوده مثل او در روزگاران
شريف آمد وجودش در شرافت به نكته فرد بود اندر لطافت
شرف در عقل و علم و دين و اخلاق بود مر مرد را در روي آفاق
فريد عقل و حكم و علم بودي فريد غيرت و پر حلم بودي
به ميدان امانت مرد بودي به وجدان كرامت فرد بودي
يكي اينها بشد در او محقق نبايد بر زبانش غير از حق
بپرس از مجلس و محراب و منبر ثنايش بر همه ياران رهبر
ابوبكر و عمر ورد زبانش به عثمان مي شدي شيرين دهانش
اگر همدم نمي شد در وقايع تلف گشتي شرف در كار ضايع
جز از بحث ثنا و مدح ياران نشد صادر از او در روزگاران
حقيقت كار مردان جمله مردي است نه چون نامردها گفتار سردي است
رضاي حق ببارد مثل باران به جان حيدر و ارواح ياران
در آخر دست ناپاك خوارج كه بودي دست پست ديو مارج
كشيده شد به سه اشراف الناس علي و معاويه با عمرو بن عاص
شهادت يافت حيدر از همان دست دوم مجروح و سوم بي جفا رست
قضاي حق چنين بود از سعادت بنوشد حيدر از آب شهادت
چو ياران خودش عثمان و فاروق كه بودندي يكايك مرد موثوق
علي با اهل شوري با شرافت معين كرد عثمان در خلافت
علي گر داشتي ميل خلافت نبودي كس مخالف در لياقت
اگر حيدر نمي بودي موافق نمي شد نصب عثمان در حقايق
ولي دانست عثمان عين اين است امين و مومن و صاحب يقين است
از اين رو حيدر كرار ميدان اعانت كرد در تعيين عثمان
حقيقت بود عثمان شخص موثوق ز دل برداشت داغ فوت فاروق
پس از تعيين او با صدق كامل به عقل و عدل و علم و حلم شامل
مي آمد بهر دين نصر و فتوحات توسع كرد ملك دين مساحات
به شرق و غرب واصل نصرت و فتح ز هر جا مي رسيدي ناشر مدح
فتوحات سپاه جمله اصحاب شدي و اصل به ملك باب الابواب
خليفه آن امين سر رهبر سپاهي بود در جيش مظفر
نزاعي درك كرد از بين اصحاب به هنگام تلاوت با تب و تاب
حذيفه فهم كرد آثار آن كار نشايد بهر دين شاه مختار
سوار مركب مخصوص گرديد نياراميد تا عثمان را ديد
بيان فرمود شخصا پيش عثمان كه درد پر خطر آمد به قرآن
مسلمانان به يك لهجه سراسر تلاوت كرده قرآن در همه در
سپس عثمان به مرد چست و چالاك معين كرد يك لجنه به ادراك
علي بر لجنه خود سردار باشد هميشه حاضر آن كار باشد
به امر حضرت عثمان عارف بشد حاضر همه جور از مصاحف
عثمان مصحف كه جمع آورد صديق بيارندش براي جمع و تحقيق
مبادا آيتي يا كمتر از آن شود ناقص از آن آيات قرآن
نويسندش به لهجات قريشي چنان نازل شد از اعلام عرشي
سواي آن شود ثابت به هامش نگردد ضايع از انسان طائش
به اين ترتيب شش نسخه مكمل نوشتندي ز قرآن منزل
فرستادي به مركزهاي اسلام به مصر و مكه و بحرين با شام
به شهر كوفه بر اشخاص اعلام جهان پر شد ز فيض نور اسلام
يكي بهر مدينه ذي مقام است كه حسب العرف نام آن (امام) است
دگر با اتفاق جمله ياران بسوزانيد مكتوبات قرآن
علي مرتضي چون ابي مسعود موافق در قضيه آمدي زود
هزاران رحمت حق باد بر او بر اهل لجنه ي منظومه ي او
كه عالم را رهانيد از خلافات كه سد شد بر مصاحف راه آفات
حذيفه آن امين سر رهبر رضاي حق بر او چون گشت رهبر
سه باره شد سراي باغ جنت دو بار ديگرش در عهد حضرت
خريد (بئر رومه) بهر ياران جهاز جيش عسرت با دل و جان
همين بار سوم از جمع قرآن به تاييد علي از روح رضوان
بدانند اهل دين اول به آخر علي با حق بود باطن به ظاهر
اگر عثمان نمي بودي همان طور علي با او نمي رفتني به هر دور
كه عثمان بود صاحب معنويات به ايمان و حيا صاحب كرامات
سراسر فيض حق بودي وجودش كه جودش بود همراه سجودش
وز اين بودي حبيب شاه معصوم بداد او را رقيه و ام كلثوم
نبودش در امور حق قصوري نبودش در امور دين فتوري
ولي اهل نفاق و ميل غوغا نمي خواهند جز طاووس و ببغا
همي ميرند بر صورت پرستي همي گيرند راه و رسم پستي
منافق بود در جنب و جنوبش كه طاعاتش شمردندي ذنوبش
هميشه در مقام فتنه خواهي نمي جويند الا رو سياهي
جنوبش اتصال اجنبي بود به دل دشمن به آيين نبي بود
به مدتها نهان اندر نهفته به صورت خوب و سيرت مار خفته
به فرصت آمدندي بر ديارش شدندي آتش سوزان دارش
قضا بود و قدر در روز و در سال نمي دانست كس اين نوع احوال
و گر نه دفع غوغا بود آسان نمي گشتند از چارش هراسان
علاوه ذات عثمان نهي فرمود ز دفع زمره ي اشرار نابود
چو غوغا گرم گشتي اندران بين فرستادي علي امداد ابنين
رسيدندي و كار از بين رفته گزندي لقمه ي خود مار خفته
ختام كار استشهاد عثمان بشد وقتي تلاوت كرد قرآن
قضا آمد نماند چاره در كار به طبق عادت سلطان قهار
چو استشهاد عثمان منجلي شد خلافت حصر در مولي علي بود
مهمتر خدمتش آن نيك بنياد عمر را در خلافت كرد آزاد
علي نرم و علي دل گرم و عاطف همي جوشيد از او نور عواطف
عمر با هيبت و پر شخص بودي همه كس ز او به حال ترس بودي
به حال مردمان اهل آن روز عمر بودي مناسب در شب و روز
عمر با حزم و عزم و دور ز وسواس شده مشغول كار خود به اخلاص
چو ديدي اضطراب قلب در ناس مجهز كرد جيش ابن وقاص
مدائن را به همت فتح بنمود به سلمان كار و بارش كرد محدود
به امر جنگ و سوق الجيش بيدار حدود كار را دادي به سر كار
به شور و شوق صحب پاك افكار شدي دنياي او دنياي پر كار
به اندك مدتي او كارها كرد كسان از ناكسان بد رها كرد
به عدل و داد و تدبير مهمات كرامت زنده شد، بي قيمتي مات
سپاه او جزيره پاك فرمود دگر فكرش فتوحات ديگر بود
به جيش او عبادان تا به اهواز جنوب خاك ايران تا به شيراز
عراق پر فوائد تا شمالش به اسلام شاد و واصل تا كمالش
به سال هجده ي هجري پر نور گرفتي شهر زور آن جيش منصور
عزيمت كرد به سوي فتح ايران به شمشير شرافتمند شيران
به هر جا رفت عدلش آن در آن جا نماندي بين مردم كار بي جا
عراق آورد زير حكم اسلام سوادش كرد وقف مسلمين عام
عبادن تا مدينه حد غربي زكوفه تا به حلوان حد شرقي
مبادا فاتحان دنيا پرستند ز ارشاد و جهاد حق نپرستند
فتوح ملك شام و ماورا كرد به قصد خاك اردن حمله ي برد
فلسطين جملگي بيت المقدس بيامد زير حكم دين اقدس
عمر خود رفت و فرمودي زيارت زيارت بهر دارينش تجارت
همانا فتح ملك مصر فرمود همه مردم در آن عالم بياسود
به فتحش پر شد از انوار اسلام به علم عالمان دين و احكام
خلاصه فتحها در عصر او بود كه توفيق خدا در نصر او بود
مرتب كرد كار و بار اسلام به عدل و علم و عقل و نشر احكام
از او دار القضا معمور كردند ز مردمها رضا مشهور كردند
به كوفه خود فرستاد ابن مسعود محدث، عالم معروف دين بود
به استقرار شخص ابن مسعود فرودي علم در اشخاص مشهود
ابو موسي قضاي بصره را داد به نص نامه ي او گشت دل شاد
فرستادي به شام ابن جبل زود كه شخصي جامع علم و عمل بود
ز مكه لكه ها برداشت از دل ز حكمت پر نمود هر جا و منزل
يمن پر يمن و پيروزي به او داد بلاد مصر عصري شد به ارشاد
به هر جا ميفرستادي به همت كسي داراي عقل و علم و حكمت
نباش مخفي از جمهور ياران بماند چون سند در روزگاران
كه حيدر ياور شخص عمر بود به هر دم خواستي مي آمدي زود
فداي عقل و علم و فضل حيدر سرم، چون بود با حق يار و ياور
به كار حرب و سوق الجيش ابطال وزير و مستشار شد به هر حال
به قصد آن مودت باد معلوم به عقدش كرد بنتش ام كلثوم
تولد شد از او آنجاب چندي پسر با دختران ارجمندي
كه از (جني) نبوده ام كلثوم ز نسل حيدر زهرا است معلوم
فداي حيدرم چون با عمر بود هميشه چون درخت پر ثمر بود
عمر در عهد حكمش كارها كرد امور دين به اوج منتها برد
به شرق و غرب شد جا گير اسلام فروزان شد كلام علم اعلام
در آن ده سال ايام خلافت جهان شد مثل جان پر لطافت
به آخر شد مشرف از سعادت چشيدي از عطا شهد شهادت
ز عقل و علم و عدل و حزم و عزمش در آن اوقات آمد ختم قلمش
به شوري امر فرمود از شرافت معين تا شود صاحب خلافت
كه شوري نص قرآن كريم است مطيعش صاحب عقل سليم است
از اين رو بود رويش سوي صديق شدي سرچشمه ي انوار تصديق
در آن دم خسته شد جسم عليلش به امرش در امامت شد وكيلش
امامش كرد و شخصاً اقتدا كرد به يارانش امام اهتدا كرد
ره ياران صاحب صدق و تصديق همه بستند الا باب صديق
كسي دارد امامت در حياتش نشايد عزل او بعد از مماتش
علاوه نص قرآن داد بشري كه امر مسلمين باشد به شوري
پس از دفن رسول اندر سقيفه به شوري شد همان سرور خليفه
عمر چون دست خود در دست او داد به او بيعت نمود و گشت دل شاد
جميع حاضرين آن جماعت به وي كردند بيعت در خلافت
همين بيعت بود كافي در اين كار نشايد بهر دانا هيچ انكار
پس از عقد سقيفه اهل اطراف ز انصار و مهاجر جمع اشراف
كه اهل حل و عقد شهر بودند همه تقديم بيعت را نمودند
به جز اين نوع بيعت در حقيقت نبوده در جهان بهتر طريقت
فداي دست آن گردم در آن دم كه بيعت كرد با صديق اكرم
فداي حيدر كرار گردم كه با صديق سرور گشت همدم
كه بعد از چند روزي سوگواري برون آمد ز خانه بهر ياري
به صد اعزاز و اكرام و شرافت تعاون كرد در كار خلافت
شدي ياور ز دفع اهل رده اطاعت كرد در كوتاه مده
همانا در قتال بن حنيفه بكردي ياوري با آن خليفه
بشد بر باد آن دجال كذاب نماند از قوم او نه آب و نه تاب
همانا لشكر قسم اسامه فرستادند با صدق و سلامه
زهر سو آفرين كردند عالم كه روح كفر در آن بوم كشتند
برفتند و به عزت باز گشتند چراغ دين حق گشته جهان تاب
به دفع رده و امحاي كذاب از اين اقدام در اولاد آدم
به اندك مدتي بي درد و آزار نمودي خاطر مردم به گلزار
به حسن سيرت و شيرين كلامي بچسبانيد اوضاع نظامي
مدينه جمله چون گلزار گرديد مقام عزت ابرار گرديد
چو در جنگ يمامه كشته شد بس ز قرآن خوان و حافظهاي اقدس
عمر در فكر جمع جمله قرآن كه مكتوب است در جاهاي بي شان
تحرك شد كه تا بوبكر صديق كند جمعش به پر عزمي به تدقيق
به ظرف مدت يك سال كامل نوشتندي همه قرآن شامل
به روي پوست آهوي مصفي به دست كاتبان سينه اصفي
همان مجموعه مانده پيش صديق به محفوظي به مكتوبي به توفيق
علي چون شب چراغ افروز بودي براي دين بسي دلسوز بودي
نمي گشتي جدا از كار مردي نديدي كس ز حيدر سينه سردي
چرا چون سيرتش چون مصطفي بود هميشه طالب صدق و صفا بود
بميرد آنكه نامردي بگيرد ز مردان رخنه ي سردي بگيرد
كه نامردي ز مردان خيلي دور است دل مردان هميشه پر ز نور است
رضاي ذات حق بارد چو توفيق به اندك مدتي از فيض توفيق
به جان پاك آن بوبكر صديق بسي خدمت به دين بنمود صديقچه گويم در ثناي فوج ياران سپاه خير اندر روزگاران
محيط هادي آمد صدر ياران به موج نور بر خاك ياران
محيط هادي آمد صحب آن شاه به دين و عقل و علم و عزت و جاه
به جيش نصرت حق چون فدايي ز غير حق نمودندي جدايي
فدايي بود نفس و مال ايشان خدايي بود مال و بال ايشان
به نصب العين كرده طاعت حق وز اين گشتند بر مقصد موفق
وز ايشان شد منور جمله عالم به عرفات بهره ور شد نسل آدم
ز سر بر داشتندي پايه و جاه ز دل بر داشتندي راه گمراه
فدا كردند ميهن مال و منزل به ديدار محمد شادمان دل
درون شادي رسيد از نور ايمان ز ايمان قرين عهد و پيمان
به ارشاد و جهاد يارها بود هر آن خيري ز دنيا پر بها بود
به شرق و غرب دنيا تا شمالش از ايشان برد شيطان گوش مالش
به غربت رفته بهر دين رهبر به قربت رفته نزد حي اكبر
چه اخلاص درون در دين اسلام به اخلاص درون در كار و احكام
از اين رو مشت آنها گشت خرمان شده خرمانشان خارج ز سامان
از اين بو بود رهبر قدر آورد (لعل الله قدر) به در آورد
از اين رو چندي از آيات قرآن به ياران نبي گشتي ثنا خوان
خصوصاً آيتي در آخر فتح سرودي بر محمد بهترين مدح
از اين رو بيعه الرضوان ياران رضاي حق سرود از روزگاران
محمد خود رسول رهبر عام همه ياران او خدام اسلام
مپرس از آيت توبه كه چون است ثناي حق نشان سابقون است
مهاجرها و انصار غياري فداكاران فقير و شخص دارا
سپس بر تابعين نيك رفتار رضاي حق بيامد بهر اخيار
دگر مدح و ثناهاي خصوصي به آيات خدا بر ذات قدسي
از اينها گشت ﴿أنتم خير أمة﴾ نشان عز و شان جمله امه
بيا در بحث ياران خصوصي شرافت كارهاي بهره قدسي
بيا تو پيش يك يك يارهايش خلافت پايه هاي پر بهايش
كه بر طبق مقام شاه رهبر خليفه مي شوند يك بعد ديگر
به اين حجت شود بوبكر صديق به اول جانشين وي به تحقيق
در اول روز نائل شد به تصديق به صديقين شدي داخل به تحقيق
همان صديق كامل در كمالات كه ياور بود و يارش در مجالات
به صرف حال و مال و بهره ي خويش مبادا سينه ي سرور شود ريش
رفيق يك دل و دلدار و يارش رفيق راه و منزل، يار غارش
رفيق راه در طي مسافات حرس مانند در دفع خلافات
به جان و جاه و حال و مال يك سر سپر بودي به گرد شاه انور
بي واجب به سمعي بر انام است از آن جمله يكي نصب امام است[1]
به ضبط و ربط و حفظ از بهر اسلام به قدرت در ره تنفيذ احكام
مهيا اجتهاد و عدل و دادش مذكر، حر و پاكيزه نژادش
ز اولاد قريش پاك تخمير نشسته بر سرير حكم و تدبير
شرح لغات:
بعد از پيامبر r بهتر آن است كه گفته شود: بعد از انبياء برترين كس ابوبكر صديق است، زيرا كه ابوبكر برتر از انبياء نيست[1].
صديق: صيغه ي مبالغه در صدق است، يعني بسيار راستگو[2].
فاروق: جدا كننده ي حق از باطل.
ذوالنورين: صاحب دو نور. چون دو دختر حضرت رسول r را (يكي پس از ديگري را) به عقد خود در آورد. يا براي اينكه در يك شب و روز دو بار قرآن را ختم مي كرد (زيرا از حافظان و كاتبان قرآن بود) يا براي اينكه بهشت براي او دو بار مي درخشد و نوراني مي شود. (چون در برابر كمكهاي مالي فراوان او پيامبر r دو بار وعده ي بهشت را به او داده است).
مرتضي: كسي كه رسول خدا r در امر دين و دنيا او را پسنديده و از او راضي بود.
خلافت: جانشيني رسول خدا r است در اقامه و اجراي احكام دين و دولت.
شرح اجمالي:
آيا مي دانيد
آیا می دانید: تا قبل از حکومت صفوی ها در ایران بیش از نود درصد جمعیت ایران سنی مذهب بوده اند؟
آيا مي دانيد: اهل سنت هم اکنون بين 13 تا 17 در صد جمعیت ايران را تشكيل مي دهند؟
آيا مي دانيد: اهل سنت دومين اكثريت مذهبی ايران هستند؟
آيا مي دانيد: اهل سنت در پيروزي انقلاب اسلامي سهم به سزايي داشته اند؟
آيا مي دانيد:اهل سنت در طول دوران دفاع مقدس بسياري از فرزندان خود را فداي خاك ايران كرده اند؟
آيا مي دانيد: در انتخابات سه دهه گذشته انقلاب اهل سنت بالاترين میزان مشاركت را داشته اند؟
آيا مي دانيد: اهل سنت اكثرا در نوار مرزي كشور زندگي مي كنند و مرزبانان ايرانند؟
آيا مي دانيد: اهل سنت بيشترين محروميت در كشور را متحمل مي شوند؟
آيا مي دانيد: اهل سنت بزرگترين قربانيان خشونت عليه مذهب در ايرانند؟
آیا می دانید: بعد از انقلاب ایران برخی مساجد و مدارس علوم دینی اهل سنت در ایرات تخریب شده اند؟
آيا مي دانيد: اهل سنت در كشور اسلامي ايران طبق تصريح قانون اساسي نمي توانند رهبر ايران شوند؟
آيا مي دانيد: اهل سنت در كشور اسلامي ايران طبق تصريح قانون اساسي نمي توانند رئيس جمهور شوند؟
آيا مي دانيد: اهل سنت ايران در طول سه دهه گذشته انقلاب حتي يك پست وزارت را عهده دار نبوده اند؟
آيا مي دانيد: اهل سنت در صداوسيماي جمهوري اسلامي كه از مال بيت المال اداره مي شود حتي يك برنامه چند ثانيه ای هم ندارند؟
آيا مي دانيد: سالانه چندين برنامه توهين آميز به اعتقادات اهل سنت از صدا و سيما جمهوري اسلامي پخش مي شود؟
آيا مي دانيد: اهل سنت با وجود جمعيت چند صد هزار نفري ساکن در پایتخت ایران حتي يك مسجد در تهران ندارند؟ در صورتی که کلیسا، معبد و آتشکده به وفور در تهران یافت می شود؟
آيا مي دانيد:با گذشت سه دهه از عمر انقلاب اهل سنت ايران فقط و فقط توانسته اند امتیاز یک نشريه سراسري (ندای اسلام ـ دارالعلوم زاهدان) را از وزارت ارشاد کسب کنند و ديگر به هيچ سنی ای اجازه چاپ نشريه داده نشده است.
آيا مي دانيد: اهل سنت ايران حتي يك روزنامه هم ندارند؟
آيا مي دانيد:اهل سنت ايران اجازه برگزاري هيچ گونه اجتماع سراسري را ندارند؟
طبق آخرین تحقیقات انجام شده در مورد تعداد سایت ها و وبلاگ های اهل سنت که تا تاریخ 9 / 8 / 1388 می باشد تعداد سایت ها و وبلاگ هایی که به هر نحوی خود را مرتبط به اهل سنت می دانند ، بیش از 550 سایت و وبلاگ می باشد که یقینا اگر از این تعداد بیشتر نباشد کمتر نیست.
در سال هفتم هجرى، پیامبر صلى الله علیه و آله دو ماه پس از امضاى صلح حدیبیه، نامه هایى براى فرمانروایان سرزمینهاى اطراف حجاز فرستاد و آنان را به پذیرش اسلام فرا خواند؛ از جمله در یک روز، نامه هایى براى امپراتور، پادشاهان و حاکمان ایران، روم، حبشه، مصر، یمامه، بحرین، اردن و حیره نوشت.
در آن عصر، ایران و روم دو ابر قدرت بزرگ جهان بودند. خسرو پرویز، پادشاه ایران، نامه پیامبر اسلام را پاره کرد و به کارگزار خود در یمن ـ باذان ـ دستور داد دو نفر را به حجاز بفرستد تا حضرت محمد صلى الله علیه و آله را دستگیر کرده نزد او بیاورند.
بلوچستان از۷ شهرستان، ۲۵ شهر، ۲۷ بخش و۷۷دهستان تشکیل شده است. شهرستانها عبارتند از: ایرانشهر – خاش – زاهدان – سراوان –سرباز- چابهار – نیکشهر.
۱- زاهدان:
بزرگترین شهر بلوچستان ایران است. بطور کلی طبق برآورد دکتر کرامت الله زیاری زاهدان دهمین کلانشهر بزرگ ایران است که به سرعت رشد می کند و جمعیتی بالغ بر یک میلیون ایرانی اکثرا بلوچ و شمار کثیری از مهاجران افغانی را در بر دارد. این شهر حدود ۳۹۵۲۱ کیلومتر مربع وسعت دارد. از شمال به کویر لوت و زابل از مشرق به مرزهای افغانستان و پاکستان از جنوب به شهرستان خاش و سراوان و ایرانشهر و از مغرب به شهرستان بم محدود می گردد
14 اسفندماه 1374 ه.ش بود کهاستاد و عالم توانا و روشنفکر معاصر ، مولانا عبدالملک ملازاده فرزند ارشدمولانا عبدالعزيز ، توسط خون خواران رژيم ايران در محل هجرت و غربت در شهرکراچي پاکستان به ضرب گلوله به شهادت رسيد . مروري بر زندگاني ايشان وهميشه زنده نگهداشتن نام وي و همه حق خواهان ضروري و مهم مي نمايد ، لذابا ارائه اين مختصر در سالروز شهادتش ، توجه همه عزيزان را به مطالعه آندعوت مي دهيم :
مختصري از زندگينامه مولانا عبدالله ملازاده(رح)
ولادت وزادگاه
یکصدوبیست وشش سال پیش در حدود سالهای1300تا1304در روستای حیط(سرباز)کودکی چشم به جهان گشود که نام او را عبدالله گذاشتند نام پدر وی حاج محمد ونام مادرش بی بی هزاری بود
.
محمد بن ادريس بن عباس شافعی مطلبی
در سال (150) هـ در شهر غزه ديده به جهان گشود و وقتي دو سال از عمر ايشان ميگذشت خانوادهاش به شهر مکهي مکرمه نقل مکان نمودند.
پدرش را در کودکي از دست داد، و مادرش عهده دار سرپرستي او شد.
